Mama Zwanger

Moeders voor Moeders: Marike’s deelname met HG

moeders voor moeders mamalifestyle marike

Tijdens mijn eerste zwangerschap ontdekte ik ‘Moeders voor Moeders’ te laat en kon ik niet meer meedoen, maar het werk wat zij doen vind ik wel erg belangrijk. Dus zodra ik de positieve test van mijn tweede zwangerschap in handen had, heb ik mij aangemeld. Maar mijn deelname was zeker niet gewoon… 

Wat is Moeders voor Moeders?

Moeders voor Moeders is een stichting die urine verzamelt van zwangere vrouwen voor het hGC hormoon, een hormoon wat alleen zwangere vrouwen aanmaken. Van deze urine met dit hormoon kunnen medicijnen gemaakt worden voor vrouwen die verminderd vruchtbaar of onvruchtbaar zijn. Erg dankbaar en belangrijk werk!

Deelname aan Moeders voor Moeders is vrijwillig, maar als dank voor deelname krijgen alle deelnemers een mooie zachte omslagdoek voor de baby en natuurlijk de dank van vrouwen die gebruik maken van de medicijnen, gemaakt met het hormoon.

moeders voor moeders logo

 

Aanmelden

Zodra ik een positieve test in handen had, heb ik een aantal telefoontjes gepleegd zoals het melden bij het ziekenhuis waar we kwamen op de fertiliteitsafdeling, de aanmelding bij de verloskundige én het aanmelden bij Moeders voor Moeders. Op dat moment had ik nog geen enkele last van zwangerschapssymptomen en ik hoopte enorm dat dat zo zou blijven, ook omdat een deelname aan Moeders voor Moeders dan een stuk makkelijker zou zijn.

Helaas werd ik toch ziek en viel mijn aanmelding in de vakantieperiode waardoor ik pas later een afspraak had met de informatrice. Kort na mijn eerste ziekenhuisopname kwam ze langs voor uitleg, een zwangerschapstest en de beroemde blauwe flessen. We bespraken ook de combinatie van HG en urine verzamelen, maar elke druppel telt en wanneer het toch teveel zou zijn kon ik altijd pauzeren of stoppen.

Mijn deelname met Hyperemesis Gravidarum

De wil om mee te doen was erg sterk en daarnaast kon ik met de blauwe flessen ook een beetje beter in de gaten houden hoeveel vocht ik binnen kreeg. De hoeveelheid urine die ik verzamelde was niet te vergelijken met een ‘normale’ zwangerschap, want ik moest maximaal drie keer per dag naar het toilet en zelfs dan had ik slechts een plastic bekertje nodig in plaats van de bijgeleverde kan. Toch voelde ik mij soms ook trots als de flessen weer werden opgehaald, want ik had toch maar mooi mijn bijdrage kunnen leveren en wellicht een andere vrouw geholpen om mama te worden. En ik hoopte maar dat degene die de flessen kwam ophalen aan het gewicht niet kon raden hoe weinig ik in verhouding had opgevangen.

Toen ik halverwege september merkte dat het slechter ging en ik bijna geen urine meer had, wist ik dat er weer een opname zat aan te komen. Ik heb toen Moeders voor Moeders even gepauzeerd tot ik weer thuis kwam uit het ziekenhuis. En na mijn thuiskomst heb ik nog een keer gepauzeerd omdat ik toen even bij mijn ouders logeerde voor wat extra hulp.

De laatste weken heb ik mijn best gedaan om nog zoveel mogelijk urine op te vangen en toen ik een blauwe fles halfvol kreeg was ik zo trots als een pauw. Het lijkt misschien weinig in verhouding met andere zwangere vrouwen, maar door de hoeveelheid urine wist ik wel dat mijn lichaam ook meer vocht had dan alle afgelopen zwangere weken.

Urine opvangen

Het opvangen zelf was niet bepaald mijn hobby, het voordeel was dat ik toch weinig naar het toilet moest, maar vaak gebruikte ik een handdoek erbij voor mijn neus om de geur een beetje tegen te kunnen houden. Daarnaast hielp mijn vriend vaak om de urine in de flessen te doen, waar een beetje conserveermiddel in zat wat nogal heftig rook.

Klaar

De eerste weken gingen erg traag, maar inmiddels is er alweer een einde gekomen aan mijn deelname van Moeders voor Moeders. Ik ben heel erg blij en trots dat ik een bijdrage heb mogen leveren aan het geluk van nieuwe ouders.

Ook meedoen? Op de website van Moeders voor Moeders kun je jezelf aanmelden.

Dit vind je misschien ook leuk

0 reacties

Laat een reactie achter