Persoonlijk

Hyperemesis Gravidarum: van begin tot nu…

mamalifestyle-oktober-2016-bump-update

Het is alweer een paar maanden geleden dat ik deelde opnieuw zwanger te zijn en daardoor opnieuw flink ziek was door Hyperemesis Gravidarum. Bij deze een update over hoe het nu met mij gaat… 

Het lijkt alweer eeuwen geleden dat ik een positieve zwangerschapstest in handen had en mij afvroeg of ik deze keer opnieuw met Hyperemesis Gravidarum te maken zou krijgen. Het moge geen geheim zijn dat dat inderdaad weer het geval is. Maar het feit dat ik deze blog schrijf, is een goed teken.

De eerste maanden

Kort na de positieve zwangerschapstest werd ik misselijk, startte ik met braken en belandde ik in het ziekenhuis. En een paar weken na thuiskomst ging het opnieuw mis en moest ik weer aan het infuus in het ziekenhuis. Op Babybytes.nl kun je wat meer lezen over HG en de eerste weken van mijn zwangerschap,. Daarnaast staan natuurlijk de maandoverzichten van augustus, september en oktober online waarin meer te zien en te lezen is.

De eerste maanden van mijn zwangerschap waren zwaar, ik verloor teveel gewicht waardoor ik ernstig ondergewicht had van ruim onder de 50 kilo en er speelde zich een continue gevecht af over eten en drinken waarbij vaak een emmer nodig was. Gelukkig wist ik met hulp wat etenswaren te ontdekken waardoor ik toch weer wat kon aankomen en kreeg ik moed om vertrouwen in eten en drinken te blijven houden. Iets waar ik mijn vorige zwangerschap erg veel moeite mee had. Deze zwangerschap durf ik meer, maar de HG is duidelijk slechter dan de vorige keer wat het lastig voorspelbaar maakt.

Hoe gaat het nu?

Inmiddels zijn de ziekenhuisopnames alweer een paar maanden geleden. Sindsdien neem ik dagelijks drie verschillende medicijnen in verschillende doseringen om zoveel mogelijk normaal te kunnen eten en drinken. Toch blijft eten en drinken een gevecht wat zich inmiddels – gelukkig – voor het grootste gedeelte in mijn hoofd afspeelt. Nadenken over eten en drinken gaat vaak lastig, toch is het belangrijk dat ik blijf bedenken wat ik eet en drink omdat ik qua gewicht nu nét op veilige grens zit. Gelukkig wordt de lijst met ‘veilig eten en drinken’ steeds langer en durf ik steeds meer te proberen.

De ochtenden blijven lastig, de misselijkheid is dan het sterkst aanwezig. Daarom vergelijk ik mijn situatie nu vaak met ‘gewone ochtendmisselijkheid’ alleen dan de verlengde versie uiteraard. Over het algemeen kan ik na het middaguur wel wat eten en dat bouwt zich op tot in de avond. Met avondeten eet ik dan meestal gewoon mee.

Tweede trimester

Qua energie merk ik echt dat ik nu in het tweede trimester zit en dat het qua eten en drinken vaak goed gaat gelukkig, want ik kan steeds meer en merk echt dat ik meer energie heb dan de afgelopen maanden. De meeste dagen ben ik thuis met Javian, de momenten dat we samen toch de deur uit gaan voor een boodschap of even naar de speeltuin zijn misschien wat schaars, maar wel extra waardevol. In de weekenden gaan we nu wat vaker weer als gezin op pad, erg fijn.

Over het algemeen gaat het dus steeds beter, toch blijven er ook slechte dagen of weken tussenzitten. Vaak een paar dagen achter elkaar waarop ik toch weer hele dagen aan het overgeven ben. Tot nu toe ging het meestal na twee of drie dagen weer beter en kon mijn lichaam langzaam weer vocht en voedsel accepteren. Het scheelt voor mij enorm dat ik deze dagen niet in het ziekenhuis hoef door te brengen, toch blijft het lastig dat mijn zwangerschap deze keer zo onvoorspelbaar blijft.

De afgelopen weken probeer ik steeds vaker weer wat werk op te pakken en dat gaat gelukkig steeds beter, getuige ook deze blog natuurlijk. Nu maar duimen dat het met kleine stapjes beter blijft gaan!

Dit vind je misschien ook leuk

0 reacties

Laat een reactie achter